Το πένθος μετά από το τέλος μιας σχέσης

Θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους, Από την θλίψη στην κατάθλιψη - Ναυτιλία - Οικονομία - Υγεία - Επικαιρότητα

Μείζων κατάθλιψη H μείζων κατάθλιψη είναι μια συχνή και σοβαρή ψυχική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από συνήθως υποτροπιάζοντα καταθλιπτικά επεισόδια.

Μείζων κατάθλιψη

Εισαγωγή H μείζων κατάθλιψη είναι μια συχνή και σοβαρή ψυχική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από συνήθως υποτροπιάζοντα καταθλιπτικά επεισόδια.

Συχνά δημιουργείται σύγχυση ανάμεσα στη φυσιολογική θλίψη, την κατάθλιψη ως μεμονωμένο σύμπτωμα και την κατάθλιψη ως ψυχιατρική νόσο. Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενο διότι οι σχετικές διακρίσεις είναι πράγματι ασαφείς και επηρεάζονται από πολλούς πολιτισμικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες που μεταβάλλονται με το θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους. Γενικά μπορούμε να πούμε ότι η θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που αναπτύσσεται ως απάντηση σε δυσάρεστα γεγονότα ή σε αντίξοες καταστάσεις της καθημερινότητας.

Μπορεί να έχει μεγάλη ένταση αλλά διαρκεί σχετικά λίγο, δεν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα και δεν επηρεάζει δραστικά θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους ικανότητα του ατόμου να λειτουργεί στην καθημερινότητά του. Όταν η καταθλιπτική διάθεση διαρκεί εβδομάδες, έχει ιδιαίτερα μεγάλο βάθος χρωματίζοντας με μελανά χρώματα όλες τις πτυχές της εμπειρίας, συνοδεύεται από πολλά άλλα συμπτώματα, προκαλεί βαρύ ψυχικό πόνο και παρεμποδίζει τον πάσχοντα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της καθημερινής ζωής γίνεται αρρώστια που χρειάζεται ειδική θεραπεία.

Τα παραπάνω συμπτώματα πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον δύο εβδομάδες.

κηπουρική απώλεια βάρους

Η κατάθλιψη χαρακτηρίζεται από μείωση και επιβράδυνση στη διάθεση, τη σκέψη και τη συμπεριφορά. Η διάθεση είναι πεσμένη, απαισιόδοξη, απελπισμένη.

nelson frazier jr απώλεια βάρους να χάσετε βάρος μαθηματικά

Αίσθηση ματαιότητας κυριαρχεί καθώς ο ασθενής νιώθει ότι έχει οριστικά χάσει την ικανότητα για χαρά. Η συνολική αντίληψη του κόσμου είναι μονόχρωμη, γκρίζα ή μαύρη. Υπάρχει αδυναμία ανταπόκρισης σε ευχάριστα γεγονότα τα οποία απεναντίας υπογραμμίζουν την ανικανότητα του πάσχοντος για φυσιολογική συναισθηματική συμμετοχή.

Πένθος και απώλεια

Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον καλύπτονται από ένα βαρύ και αδιαπέραστο πέπλο, δραστηριότητες και ενδιαφέροντα που προηγουμένως ευχαριστούσαν και κινητοποιούσαν δημιουργικά τώρα θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους μάταια, μουντά, αδιάφορα. Η ένταση και το βάθος του προκαλούμενου ψυχικού πόνου δεν γίνονται πάντοτε αντιληπτά από την εξωτερική έκφραση που μπορεί να είναι απαθής, αδιάφορη, ξεκομμένη από τον περίγυρο.

Κάποιες φορές η διάθεση μπορεί να είναι ευερέθιστη και να υπάρχουν ξεσπάσματα θυμού με ελάχιστη αφορμή. Η σκέψη επιβραδύνεται, η μνήμη και η προσοχή εξασθενούν, η ικανότητα λήψης αποφάσεων αμβλύνεται, ο πάσχων αισθάνεται αναποτελεσματικός, ανεπαρκής, άχρηστος, βάρος στους άλλους.

Το μυαλό αδειάζει από όλες τις σκέψεις και κυριαρχείται ολοκληρωτικά από τη θλιβερή πραγματικότητα και την ψυχική αγωνία. Έμμονη και βασανιστική ενασχόληση με πραγματικά ή φανταστικά σφάλματα του παρελθόντος, με προσωπικές ανεπάρκειες και ηθικά ολισθήματα εμφανίζεται, διάφορα σωματικά, υποχονδριακά ενοχλήματα αναδύονται.

Από την θλίψη στην κατάθλιψη

Αμιγείς παραληρητικές ιδέες μπορεί να εμφανιστούν με περιεχόμενο κυρίως ενοχικό, υποχονδριακό ή διωκτικό. Ψευδαισθήσεις κατά τις οποίες ο ασθενής μπορεί να ακούει φωνές που τον υποτιμούν ή τον επικρίνουν ή να μυρίζει δυσάρεστες οσμές δεν είναι σπάνιες. Καθώς η κατάθλιψη βαθαίνει, σκέψεις θανάτου καταλαμβάνουν πρωτεύουσα θέση και η αυτοκτονία φαντάζει η λογικότερη διέξοδος από μια κατάσταση ανείπωτου ψυχικού πόνου.

Η συνολική κινητική δραστηριότητα μειώνεται, επιβραδύνεται.

Όλες οι εκούσιες κινήσεις γίνονται με ιδιαίτερο κόπο, με αργό ρυθμό, χωρίς σφρίγος. Ο βηματισμός είναι βραδύς, τα αντανακλαστικά νωθρά, η στάση του σώματος σκυφτή, η ομιλία ελάχιστη και στερεότυπη και ο ασθενής περνά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας στο κρεβάτι χωρίς όμως να μπορεί να κοιμηθεί ικανοποιητικά. Η κοινωνική δραστηριότητα μειώνεται μέχρις εξαφάνισης, το ίδιο και η σεξουαλική επιθυμία.

Η όρεξη για φαγητό απώλεια βάρους barleymax συνήθως μειωμένη και παρατηρείται απώλεια βάρους ενώ ο ασθενής παραπονιέται ότι το φαγητό δεν έχει sujok σημεία για την απώλεια βάρους γεύση.

Άλλες φορές μπορεί να παρατηρηθεί υπερφαγία και αύξηση του βάρους. Σε ορισμένες περιπτώσεις η κινητική δραστηριότητα είναι αυξημένη έως διεγερτική αλλά φτωχά οργανωμένη και στερεότυπη.

  1. Μείζων κατάθλιψη — Δημήτρης Γούσης
  2. Το πένθος μετά από το τέλος μιας σχέσης Πένθος και απώλεια Η απώλεια, η θλίψη και το πένθος σχετίζονται με το θάνατο.

Ο ασθενής μπορεί να βηματίζει διαρκώς πάνω-κάτω, να σφίγγει και να ξεσφίγγει τα χέρια του ή να παραπονιέται ακατάπαυστα για την κατάστασή του. Αυτές οι μορφές κατάθλιψης έχουν ισχυρή βιολογική βάση και η φαρμακοθεραπεία είναι απολύτως απαραίτητη για την αντιμετώπισή τους.

θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους e cig χάνουν βάρος

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν μορφές κατάθλιψης χωρίς σημαντικές αλλαγές στην ψυχοκινητικότητα και χωρίς ψυχωτικά συμπτώματα που σχετίζονται περισσότερο με στρεσσογόνα γεγονότα και με δυσπροσαρμοστικά χαρακτηριστικά στην προσωπικότητα του πάσχοντος.

Σε αυτές τις περιπτώσεις οι ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις έχουν πρωτεύοντα ρόλο με ή χωρίς φαρμακευτική αγωγή.

Συμπτώματα

Αρκετά συχνά η κατάθλιψη εμφανίζεται με διάφορα σωματικά συμπτώματα για τα οποία οι πάσχοντες προστρέχουν σε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων. Τα συμπτώματα αυτά είναι συνήθως ασαφή, έχουν άτυπα χαρακτηριστικά και δεν ταιριάζουν σε κάποια μη ψυχιατρική παθολογική κατάσταση.

Ενδελεχής εργαστηριακός έλεγχος δεν αναδεικνύει κάποιο σωματικό πρόβλημα. Τα συμπτώματα αφορούν κυρίως πόνους σε διάφορα σημεία του σώματος, κόπωση, δυσκολία στη συγκέντρωση και τη μνήμη, διαταραχές στον ύπνο, γαστρεντερικά ενοχλήματα, ζάλη.

Σε άλλες περιπτώσεις η κατάθλιψη συνοδεύει κάποια άλλη σωματική νόσο. Η αναγνώρισή της είναι συχνά δύσκολη γιατί τα συμπτώματά της συνυπάρχουν, διαπλέκονται και συσκοτίζονται από τα συμπτώματα της σωματικής αρρώστιας.

Μπορεί επίσης να θεωρείται από τον ίδιο τον ασθενή, τους οικείους του αλλά και τους θεράποντες γιατρούς ως λογική αντίδραση στο σωματικό πρόβλημα. Είναι δύο φορές συχνότερη στις γυναίκες σε σχέση με τους άντρες και η έναρξή της τοποθετείται κατά μέσο όρο στην ηλικία των 30 ετών. Μπορεί όμως να εμφανιστεί για πρώτη φορά στην εφηβική ή ακόμα και στην παιδική ηλικία αλλά και στους ηλικιωμένους.

Παράγοντες θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης περιλαμβάνουν το οικογενειακό ιστορικό κατάθλιψης, το γυναικείο φύλο, σοβαρά στρεσσογόνα γεγονότα στην θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους ηλικία σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση ή βαριά παραμέληση, απώλεια γονέα λόγω θανάτου ή χωρισμούη ύπαρξη αγχωδών διαταραχών και τα πρόσφατα ψυχοπιεστικά γεγονότα διαπροσωπικές συγκρούσεις, προβλήματα στην εργασία ή την υγεία, οικονομικές απώλειες.

Η πρώιμη ηλικία έναρξης, το οικογενειακό ιστορικό κατάθλιψης, η σοβαρότητα και η διάρκεια των επεισοδίων, η συνύπαρξη άλλων ψυχιατρικών διαταραχών και η μη πλήρης ύφεση των συμπτωμάτων με τη θεραπεία αποτελούν παράγοντες κινδύνου για υποτροπή.

Η μείζων καταθλιπτική διαταραχή προκαλεί σοβαρή αναπηρία στους πάσχοντες και έχει τεράστιο κόστος για το κοινωνικό σύνολο. Οι ασθενείς δυσλειτουργούν στις δραστηριότητες της θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους ζωής, στην εκπαίδευση, την εργασία, τις διαπροσωπικές σχέσεις και θετικά αποτελέσματα απώλειας βάρους ποιότητα ζωής τους είναι σημαντικά υποβαθμισμένη.

Διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους, ατυχήματα και καρδιαγγειακά νοσήματα. Καμιά άλλη ιατρική κατάσταση δεν προκαλεί τόση αναπηρία σε ανθρώπους μέσης ηλικίας, δηλαδή στην πιο παραγωγική φάση της ζωής.

Το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων με κατάθλιψη δεν λαμβάνουν κατάλληλη φροντίδα παρά τη διαθεσιμότητα αποτελεσματικών θεραπευτικών μεθόδων. Άλλες καταστάσεις με παρόμοια συμπτώματα Σε περίπτωση εμφάνισης πρώτου καταθλιπτικού επεισοδίου απαιτείται λεπτομερής ανασκόπηση του ιατρικού ιστορικού και των φαρμάκων που πιθανόν λαμβάνει ο άρρωστος.

Πολλές παθολογικές καταστάσεις και φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία τους μπορεί να προκαλέσουν καταθλιπτικά συμπτώματα.

θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους

Ανάμεσά τους συχνές είναι οι διαταραχές του θυρεοειδούς, διάφορες νευρολογικές παθήσεις, ρευματικές νόσοι, λοιμώξεις όπως η ηπατίτιδα και το AIDS, ελλείψεις βιταμινών, καρδιαγγειακά και αναπνευστικά προβλήματα και νεοπλάσματα.

Τα συχνότερα ενοχοποιούμενα φάρμακα περιλαμβάνουν την κορτιζόνη, διάφορα χημειοθεραπευτικά και ανοσοκατασταλτικά φάρμακα και ορισμένα αντιυπερτασικά. Πρέπει να διενεργηθεί ένας βασικός εργαστηριακός έλεγχος για τον αποκλεισμό των παραπάνω καταστάσεων. Θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους συνέχεια πρέπει να διερευνηθεί εφόσον είναι δυνατό με συμπληρωματικές πληροφορίες από τους οικείους του ασθενούς κατά πόσον υπάρχει προηγούμενο ιστορικό μανιακού ή υπομανιακού επεισοδίου με δεδομένο ότι τέτοιο θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους θέτει διάγνωση μανιοκαταθλιπτικής διαταραχής και διαφοροποιεί ριζικά τη θεραπευτική προσέγγιση.

Ακολούθως διερευνάται η βαρύτητα της συμπτωματολογίας με ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσία ψυχωτικών και μελαγχολικών χαρακτηριστικών που επίσης διαφοροποιούν τη θεραπεία. Αιτιολογία H αιτιολογία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής δεν είναι πλήρως κατανοητή. Η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι άνθρωποι ευάλωτοι λόγω της γενετικής τους συγκρότησης αναπτύσσουν κατάθλιψη όταν εκτεθούν σε αντίξοα γεγονότα και καταστάσεις. Έχει φανεί ότι ένα γονίδιο που σχετίζεται με το νευροδιαβιβαστικό θλίψη που σχετίζεται με απώλεια βάρους της σεροτονίνης αυξάνει την πιθανότητα κατάθλιψης όταν το άτομο εκτεθεί επιπλέον σε σοβαρά ψυχοπιεστικά γεγονότα.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ & ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Επιπλέον η επιστημονική έρευνα έχει δείξει ότι πολλοί ασθενείς με κατάθλιψη παρουσιάζουν διαταραχές στη λειτουργία των χημικών και ορμονικών οδών με τις οποίες τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου επικοινωνούν μεταξύ τους. Η χημική αυτή δυσλειτουργία επηρεάζει τον τρόπο αντίληψης και ερμηνείας του κόσμου δημιουργώντας απαισιόδοξες και ανακριβείς πεποιθήσεις για τον εαυτό, τον κόσμο και το μέλλον. Τέτοιες πεποιθήσεις καθιστούν το άτομο ευάλωτο στην ανάπτυξη καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Σε απεικονιστικές μελέτες του εγκεφάλου με μαγνητική τομογραφία διαπιστώνονται συχνά δομικές και λειτουργικές διαφοροποιήσεις στους ασθενείς σε σχέση με ανθρώπους του γενικού πληθυσμού.

Κατάθλιψη που προκαλεί απώλεια βάρους περιοχές του εγκεφάλου όπως ο ιππόκαμπος και κάποια τμήματα του προμετωπιαίου φλοιού έχουν μικρότερο από το φυσιολογικό μέγεθος, ενώ κάποιες άλλες περιοχές όπως η αμυγδαλή εμφανίζουν μεγαλύτερη από τη φυσιολογική δραστηριότητα. Είναι αξιοσημείωτο ότι πολλές από τις προηγούμενες εγκεφαλικές δυσλειτουργίες αναστρέφονται με την επιτυχή θεραπεία της κατάθλιψης. Ο ρόλος των στρεσσογόνων γεγονότων ζωής είναι πολύ σημαντικός στην πρόκληση της κατάθλιψης.

Σοβαρά ψυχοπιεστικά γεγονότα κατά την παιδική ηλικία που περιλαμβάνουν κυρίως σωματική και σεξουαλική κακοποίηση και βαριά παραμέληση και δευτερευόντως απώλεια γονέα λόγω θανάτου ή χωρισμού αυξάνουν τον κίνδυνο κατάθλιψης στην ενήλικη ζωή.

Επιπλέον, τις περισσότερες φορές κάποιο σημαντικό στρες προηγείται της πρώτης εμφάνισης καταθλιπτικού επεισοδίου. Παρά τον κρίσιμο ρόλο του στρες στην έναρξη της διαταραχής, τα ψυχοπιεστικά γεγονότα ασκούν πολύ μικρότερη επίδραση στις υποτροπές γεγονός που συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι δρουν πυροδοτώντας μια υποκείμενη προδιάθεση.

Γενικά μπορούμε να πούμε ότι στις περιπτώσεις που η κατάθλιψη έχει ενδιάμεση ή μεγάλη βαρύτητα η φαρμακευτική αγωγή είναι απολύτως αναγκαία.