Λαϊκό ημερολόγιο, ημερολόγια και τελετουργίες. Παραδόσεις και έθιμα των παραδόσεων Lezgi Lezgi

Καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου. Τα 100 βιβλία που συζητήσαμε την τελευταία δεκαετία

Οι δρόμοι βουϊζουν και στροβιλίζονται γύρω, οι φακοί των αυτοκινήτων τυφλώνουν, τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια γαργαλάνε και χτυπάνε τα ερεθισμένα άκρα της πληγής. Θα πέσεις. Μα όχι Βάζεις τα χέρια στις τσέπες των τζην — για να ζεσταθείς ή για να κρατηθείς; Ζαλίζεσαι από τα ταλαντευόμενα φώτα και κλείνεις τα μάτια για μερικά δευτερόλεπτα προχωρώντας στα τυφλά — ίσως ελπίζεις να κρυφτείς αλλά το ουρλιαχτό των φρένων σε κάνει να ανατριχιάσεις κι άλλο.

Παίρνεις την τελευταία κατηφόρα περπατώντας μηχανικά και πώς να χάσετε βάρος και περίσσεια λίπους τη γη να σου φεύγει αργά κάτω από τα πόδια.

Οι νεκρές φωνές των κινητήρων υπνωτίζουν, η οδός καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου να μην έχει τέλος, δεν είναι παρά μια ρόδα κι εσύ παρά ένας σκίουρος που τρέχει προσπαθώντας να προλάβει τον ορίζοντα μέχρι να σκάσει η μικρή του καρδιά σπάζοντας τα πλευρά και το δέρμα.

Ο μαύρος ήλιος έχει ήδη ανατείλει και δεν θα φτάσεις ποτέ το τρένο που φεύγει στις από την γραμμή 6. Δεν είναι το κλειδί που ψάχνεις, σου ανοίγει όμως την πόρτα.

Δεν καταλαβαίνει και ξεσπάς. Απόψε πάλι κατά καιρούς συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να παρακολουθεί το ίδιο σημείο επί λεπτά, επί μισάωρα. Ο χρόνος και ο χώρος αυτοκτονούν επί τόπου. Θα ήταν υπερβολικά καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου να τους απλώσεις το χέρι. Διαλύεσαι στα ανάπηρα σύμβολα που ζουν επάνω στις σελίδες. Διαλύεσαι στα τοπία του ταβανιού. Όλα γύρω σέρνονται, τρέχουν, ψελλίζουν και μόνο εσύ πετρωμένο κατάλοιπο των καταραμένων καραβιών Τι περιμένεις άλλο να σου χαρίσει το πρωί; Δεν έχει τι να σου χαρίσει εκτός από την υπνηλή ομίχλη και τα λόγια που πέφτουν πάνω σου σαν φτυσίματα.

Δεν σου λένε τίποτε καινούριο. Σχεδόν πέντε ώρες γραφειοκρατικής ρουτίνας και πνίγεσαι αναπαρηστάνοντας στο μυαλό σου τους κόσμους του Κάφκα.

καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου

Επιτέλους η απελευθέρωση από τον πονοκέφαλο, η πόλη ορμάει πάνω σου. Ζωντανό πολυκέφαλο ποτάμι, σοβαροί κλόουν στην πλατεία, κόκκινη κορδέλα πάνω σε καρφίτσα.

Γνωστό δωμάτιο, μάλλον δικό σου, μάλλον σε περιμένει να μοιραστείς την μοναξιά του. Δυστυχώς όχι σήμερα. Φταις κι εσύ για όλα αυτά! Φταις με την ίδια την ύπαρξή σου! War is peace. Freedom is slavery. Ignorance καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου strength. Η νάρκη σε συνοδεύει και σε κουβαλά στο σκοτάδι χωρίς να υπολογίζει τη ροή του χρόνου και τα τελεσίγραφα των ξένων σκέψεων που δεν μπορούν να φτάσουν τα παγωμένα σου νευρώνια.

Καταναλώνεις το πτώμα της τέχνης γιατί πίστευες στο ποτέ των καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου και στο πάντοτε των ερωτευμένων. Ζωγραφίζεις ψυχωτικές πριγκήπισσες γιατί δεν σου φτάνει ο αέρας.

Πιστεύω ότι τα ένστικτά μου δεν είναι κακό όταν μου ζητούν να αφήσω το λογαριασμό, απλά, όπως μου δόθηκε.

Έλα που μιλάς και μόνη σου. Φυσούσε τρελά, λες και έχει ξεσηκωθεί ένας στρόβιλος από τα έγκατα της γης.

καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου

Είχε μια μάλλον μυθιστορηματική μελοδραματικότητα. Ω ναι, κάτι ήξεραν εκεί από ταινίες… Αλήθεια, ένιωθα μια προσμονή κι ένα περιβάλλον ταραγμένο, ανακατεμένο. Σπαστές χειρονομίες των πάνκηδων, πνιχτές βρισιές κάποιων ομόφωνών μου — για μια στιγμή θυμήθηκα πόσο γελούσαμε ένα άλλο βράδυ με τη μεταναστευτική θεωρία που αναπτύξαμε επί τόπου, πως η φυλή των τζάνκηδων εκδίωξε την ιθαγενή φυλή των πάνκηδων από τη Ναυαρίνου… και τα αγαπημένα μάτια που καιρό έχω να τα δω να γελάνε έτσι και άλλα διάφορα που δεν μπορούσα καν να τα διακρίνω γιατί όλα αυτά καρφώθηκαν απότομα ανάμεσα στα πλευρά και με διαπέρασαν κυλώντας προς τη θάλασσα.

Εκείνη τη στιγμή μια ρυπή του αέρα, τόσο απότομη που κλείσαμε όλοι τα μάτια μας, μου πήρε το καπέλο. Το ψάξαμε αλλά μάταια. Προχωρώντας προς την κρεπερία μείναμε σιωπηλοί. Ήταν σχεδόν καινούριο αλλά αυτό που επηρέαζε περισσότερο ήταν η ηλιθιότητα και το εντελώς τυχαίο της στιγμής, αυτή η ελαφρύτητα με την οποία μεταβάλλονται αμετάκλητα οι καταστάσεις.

Τα Ζώδια για τη Δευτέρα 6 Απριλίου του 2020

Από ένα λαϊκό τραγούδι ήξερα ότι αν ένας καζάκος δει στο όνειρό του το μαύρο άλογό του να καλπάζει κάτω από το σεληνόφως και καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου άγριοι ανατολικοί άνεμοι να του καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου το μαύρο καπέλο, αυτό σημαίνει ότι θα χάσει το κεφάλι του. Το δικό μου καπέλο ήταν ανοιχτόχρωμο, με σκισίματα και μια νεκροκεφαλή.

Από τους ανθρώπους που έχουν με τάδε ή δείνα τρόπο περιπλέξει τον κόσμο και τον υπόκοσμο των αναμνήσεών μου οι μεν έχουν υποτάξει την ύπαρξή τους στις ανάγκες της αγοράς, εγκαταλείποντας τη μάχη κόσμια και φιλήσυχα. Οι δε έχουν υιοθετήσει έναν ιλιγγιώδη τρόπο ζωής παρηγορώντας τον εαυτό τους με τον αναρχικό ηρωισμό με τον οποίο στηρίζουν τους ανθρώπους από το κατακάθι της κοινωνίας — σαν να ρίχνουν νερό πάνω στο κόσκινο του καπιταλισμού.

Έτσι έγινε με τους περισσότερους. Εγώ έμεινα καφκιανά αντιηρωική και ασυμβίβαστη. Καλό καλοκαίρι. Σαν να το ήξερα. Το άλλο πρωί άκουσα ψύχραιμα την ονομασία της πόλης, μα ήταν το σκουλήκι, το γιγαντιαίο σκουλήκι — στα ρώσικα, αν αλλάξεις ένα γράμμα, θα ονομάζεται «πτωματαγωγός». Ανάμεσα σε χάρτες, άρθρα, σχόλια, περιγραφές οπλικών συστημάτων ξεπρόβαλλε η ίδια πάντα εικόνα.

Οι φλόγες ζωγραφισμένες με κόκκινο στυλό να ξεχειλίζουν από τους ζωγραφισμένους δρόμους και να πλημμυρίζουν το σύμπαν κρύβοντας τα παιδικά μας παιχνίδια, τους καβγάδες, τις μικρές πρόστυχες προσδοκίες και το κτήμα του μπαμπά.

Δεν έφτανε για να καλύψει τη βροντή των εκρήξεων. Κι εκείνοι συνέχιζαν να κάνουν αυτό που τους είπαν, με το χέρι πάνω στη σκανδάλη ευλογημένη από τον Ύψιστο Καντηλανάφτη του έθνους — ανάλογα με το έθνος.

Απόσπασμα από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ

Και όλα έσβησαν μετά. Έσβησαν για να ξεκινήσουν αλλού και έμεινε μόνο το ρολόι. Το μεγάλο ρολόι του Κρεμλίνου που όταν χτυπούσε, έπρεπε να σηκωθούμε όρθιοι. Την Πρωτοχρονιά τρέμαμε μη το χάσουμε — το έδειχναν όλα τα κανάλια, μετά την ομιλία του Γενικού Γραμματέα του Κόμματος, και του Προέδρου μετά την πτώση του καθεστώτος. Και όταν καθυστερούσα μου έλεγαν «σήκω» χωρίς να καταλαβαίνουν γιατί.

Θα αργούσαμε να πιούμε τη σαμπάνια μας για τη νέα χρονιά… και ποιος τα θυμόταν τα κουκλίστικα σοκάκια της Πράγας; Μα σήμερα ήταν όπως τότε και συνάμα τελείως διαφορετικά, μπροστά στο γιγαντιαίο ρολόι και τις μπλε στολές, καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου άτομα με ένα πανό. Με ξαναπήρε στην αγκαλιά της και την νιώθω το ίδιο ήρεμη.

Μα ούτε κενό δεν μου άφησες πια δικό σου. Θυμάμαι μόνο πόσο με απορροφούσε και τι λόγια ανάβλυζαν πάνω στο λευκό χαρτί σαν κι αυτό. Ένα λαμπρό αστέρι, τόσο μοναχικό, τραβούσε πάνω του την κουβέρτα του ουρανού.

Κάποια στιγμή ξεπρόβαλε ένα άλλο, ισχνό και αδύναμο, που εξαφανιζόταν πίσω από τα σύννεφα και έφεγγε πάλι. Ξαφνικά χάθηκε πίσω από υπάρχει κάποιο συμπλήρωμα για να χάσετε βάρος μεγάλο σύννεφο και το άλλο αστέρι έμεινε μόνο του. Μετά σκιάστηκε κι αυτό. Ο ουρανός έμεινε άδειος και τον άφησα. Δεν είναι παρά μια καρέκλα στο αναγνωστήριο. Από εδώ φύλαγα κάποια στιγμή τον ύπνο σου μετά το βράδυ στη δουλειά και τη μέρα στη σχολή.

Ίσως να μην ήμουν εγώ που σε άφησα να πέσεις. Ίσως να μην ήθελες να πετάξεις ποτέ.

  • Είναι ένα αληθινό τηλεοπτικό φαινόμενο, η προμετωπίδα στην αντεπίθεση της τηλεόρασης στην προσπάθειά της να αγγίξει σε αίγλη τις κινηματογραφικές δημιουργίες.
  • Εύκολη απώλεια βάρους σε μια εβδομάδα
  • Πρακτική: εργασία με πηγές, ανάλυση, δοκίμιο, δημιουργία εγχειριδίου πολυμέσων για μαθήματα τοπικής ιστορίας.
  • Απώλεια βάρους και υγρό στους πνεύμονες

Αλλά θυμάμαι ακόμα ότι κάποτε το κατάφερες. Ψάχνοντας για κάποιο χαμένο όνειρο, είπε ότι θα διαλέξει για συνταξιδιώτες κανένα μπάφο και «τέτοια μουσική» - έπαιζε Μπόμπ Μάρλι στο πάρτι δίπλα - αλλά δεν ήταν γραφτό να ταξιδέψει ούτε καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου μακρινή χώρα ούτε στη ζάλη της ουσίας, ίσως για καλό.

Μου είπε και κάτι άλλο που με γέμισε γαλήνη. Καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου will be okay in the end. Θα έπρεπε να είναι σκισμένο στα δύο όπως σκίζεται στα δύο ο καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου όταν φεύγεις για πάντα. Απλά τους λες ιστορίες για μια χώρα όπου όλα τα παιδιά ονειρεύονταν το διάστημα και ζωγραφίζανε ζωάκια πιο ανθρώπινα από αυτά του Ντίσνεϋ. Δεν τα πιστεύεις και όλα αλλά συνεχίζεις να λες, κλείνοντας τα μάτια και ανοίγοντας τα χέρια, γιατί αυτό το πουθενά μέσα στο οποίο κρέμεσαι σου μοιάζει με κατάσταση έλλειψης βαρύτητας που έβλεπες παλιά στα ντοκιμαντέρ.

Λαϊκό ημερολόγιο, ημερολόγια και τελετουργίες. Παραδόσεις και έθιμα των παραδόσεων Lezgi Lezgi

Αλλά κάποια στιγμή ξυπνάς. Και ο χρόνος συνεχίζει να σκίζεται στα δύο. Σε μισοσκότεινα μαγαζιά καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου παίζουν χαρτιά και μιλάνε τη μητρική σου, σε γερμανικές κονσέρβες, στο πίσω μέρος του λεωφορείου μπροστά μιλάνε περισσότερο ελληνικάσε τηλεφωνικές κλήσεις — να μην ξέρεις τι να πεις και να σε έχουν συνηθίσει έτσι, να μη σου λένε πια τίποτε το ιδιαίτερο, γιατί είσαι αλλού.

Να συνεχίζεις να λες στους φίλους σου το παραμύθι με το διάστημα και με το «όλοι μαζί» — μα έχουν κανονίσει πριν καιρό για απόψε, ο καθένας με δυό τρεις κολλητούς και το δικό τους πουθενά μέσα σε ένα ποτό, και πέφτεις έξω γιατί είσαι από αλλού Έκοψα το κάπνισμα και αναπνέω με περισσότερο βάθος, τινάζοντας τα πνευμόνια στο χημικό νέφος λες και είναι χαλί.

Αυτήν την πόλη κάποτε την φανταζόμουν αλλιώς. Τώρα συνήθισα.

Απόσπασμα από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ – Στον δρόμο της Ποίησης

Στο τσιμέντο, στην κίνηση — αυτοί οι ρυθμοί της δημιουργούν μια ψευδαίσθηση ζωής μέσα σε κυάλα… στο μαγαζατόρικο που και που ύφος της, στα πλακόστρωτα, στις γειτονιές, στην κυριαρχία του φοιτητόκοσμου στο κέντρο. Πόλη-κυάλα σπασμένη στα δύο, που το άλλο μισό γυρεύω να το μαζέψω από συντρίμμια. Θέλω να πιάσω στυλό και χαρτί γιατί οι σκέψεις έχουν ξεχάσει να ταξιδεύουν σε φακέλους με γραμματόσημα. Πάσχουμε όλοι από έλλειψη αφής. Αλλά αυτή τη φορά δεν έχω τη διεύθυνση του παραλήπτη ενώ το άγγιγμα δεν χορηγείται πια γιατί δεν προσφέρει κέρδος στις φαρμακευτικές εταιρίες.

Πάσχουμε σοβαρά. Άλλοι συντηρούν με σωληνάκια τις μικρές εκτονώσεις τους, άλλοι χτίζουν ανύπαρκτους σοσιαλισμούς σε ένα διαμέρισμα, ο καθένας παίρνει ό,τι ασπιρίνες ακόμα μπορεί. Αλλά δε θέλω να παίξω σε άλλη μια εκδοχή του Goodbye Lenin, δε θέλω άλλους καταναγκασμούς και μικρότερο κακό, δε θέλω να παραδοθώ τόσο εύκολα.

είμαι 93 κιλά πώς να χάσετε βάρος χάνουν βάρος ζουν περισσότερο

Αντιδρώ πυρετωδώς. Δεν ξέρω το πώς, απλά σπρώχνω δεξιά και αριστερά μέσα στην έλλειψη βαρύτητας. Αν δεν είναι έτσι μη με ξανακοιτάξεις στα μάτια — θα είναι πολύ σφυρί κάτω απώλεια βάρους μένα.

Μια μικρή έκρηξη από χρώματα σκόρπισε στο μπάνιο και στο διάδρομο τους τελευταίους καρπούς του προηγούμενου καλοκαιριού. Εγκλωβισμένοι πάνω στον καρπό μου, καιρό τώρα σχεδίαζαν την απόδραση.

Με αφορμή το θάνατο της, πιθανόν, στις 12 Μαρτίου του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μπέργκεν-Μπέλσεν, σας παραθέτουμε σήμερα ένα από τα συγκλονιστικότερα αποσπάσματα του ημερολογίου της.

Καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου αυτήν τη φορά, έλεγα, όπως προσπαθούμε να αποφύγουμε μια συζήτηση. Όμως όσο αποφεύγουμε κάτι, είναι πιο σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα σκάσει σαν ένας λυσσασμένος Δεκέμβρης στη μέση του καλοκαιριού, πάνω στο κύμα που σε κρατά στην αγκαλιά του, στη φωνή του που καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου βγαίνει, στα μάτια του τόσο βασανιστικά κλειστά και πλακωμένα από την καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου.

Μια καινούρια μέρα ξημερώνει στο Παλέρμο και κάτω από τα συντρίμμια της θάβονται όλα, το παραλήρημα της σάρκας και η σιωπή των σκοτωμένων που ξερνάνε ακόμα συμβιβασμούς. Τρέξε, φύγε να σωθείς, χιόνια ακούμε στο αυτοκίνητο και Ριάννα στο κελί, ούτε ρούχα ούτε κουβέρτες ούτε ζεστό νερό στο κέντρο φιλοξενίας και η πόλη ένα ατελείωτο πάρτυ από αιωρούμενα σωματίδια Καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου στη μύτη, στην πιο μακρινή γωνιά του κόλπου, όπου δε φτάνουν οι μουσικές και οι μικροπωλητές, μπορούσες να ζωγραφίσεις κόσμους ολόκληρους.

Δεν είχαν ρούχα να τους στενεύουν παρά μονάχα το φλοίσβο που ντύνεται μια νεογέννητη θεά. Μα οι πράσινες στολές των πεύκων καιροφυλακτούσαν. Σε κείνο το μέρος έχει πάντα κύμα και έτσι λοιπόν, το πολύ μέσα σε δύο μήνες τα γράμματα πάνω στα βράχια δεν υπήρχαν πια. Τρέξε επιτέλους. Γύρω από τη λάμπα έκοβε γύρους ένα ζωύφιο χτυπώντας κατά καιρούς πάνω στο ριζόχαρτο του φωτιστικού.

«Το Σπίτι στα σύνορα» Με τον William Hope Hodgson [Δωρεάν Ιστορία Τρομοκρατών 1908]

Να γίνετε πεταλούδες και να καείτε στη φλόγα του έρωτα, έτσι δεν μας έταξε ο Ρουμί; Όπως καίγονταν οι ποιητές της Περσίας στριφογυρνώντας με τη σουφιστική μανία τους στον κύκλο του κρασιού, κάηκαν οι γιορτές της θάλασσας. Η καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου έπεσε για τα καλά στο Παλέρμο και μας πέταξε στο δρόμο, τρέξε όσο προλαβαίνεις Κουβαλάω μαζί καθορίζοντας επιτεύξιμους στόχους απώλειας βάρους το κουτί με τις χάντρες και τα εργαλεία.

Ένα χρόνο δεν το άνοιξα και ακόμα νομίζεις ότι εγώ σε έχω διώξει. ΙΙ Η ώρα ήταν τρεις και είκοσι. Έφυγα από το σπίτι της φίλης μου και πήρα το κάτω στενό για τη στάση. Κάτω από τις λιγοστές λάμπες ο αέρας κολλούσε σαν ιστός αράχνης. Το φεγγάρι θαρρείς έλιωσε από τη ζέστη και κόλλησε και αυτό στην ουράνια πίσσα.

Περισσότερα που μπορεί να σας αρέσει

Μέσα από την πίσσα βγαίνουν τα τέρατα της νύχτας γιατί εκεί τους πέταξαν οι άνθρωποι ακολουθώντας πιστά τις ενδείξεις των σοφών που κρύβονται πίσω από τα γυαλιά και τις άσπρες ρόμπες. Μέσα από την πίσσα της ανθρώπινης αδιαλλαξίας και τη νοσηρή φαντασία κάποιου Μεξικάνου σκηνοθέτη βγήκε το πλάσμα το οποίο περιμένω να συναντήσω.

DIY Καλοκαιρινό Ημερολόγιο!🍦🍹Φτιάξτε μόνοι σας το δικό σας μοναδικό ημερολόγιο!Princess Tonia Vlog

Παιδί του πόνου, του εγκλεισμού και του Ισπανικού εμφυλίου μα πιο πολύ της ανθρώπινης αδιαλλαξίας. Όταν έπεσε στα χέρια των Ναζί απλά απέκτησε γόνιμο έδαφος για εκδίκηση —ποιοί είναι αυτοί και τι του έκαναν τέλος πάντων για να τους λυπηθεί;— ενώ οι άλλοι τον έκαναν τελεστή στη δηλητηριώδη θεωρία τους. Τι σχέση έχει το καταφρονημένο αυτό πλάσμα με τη γερμανική θεά μητέρα που δεν τους ανήκει, τη σημύδα και την ανανέωση της ζωής που συμβόλιζε κάποτε; Τι δουλειά είχαν να του δώσουν αυτό το όνομα; Την άνοιξη, ακριβώς πριν βγουν τα πρώτα πράσινα φύλλα, πολύς κόσμος πήγαινε για χυμό σημύδας που τρέχει άφθονος εκείνη την εποχή.

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΦΥΤΟΥΚΛΑ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΥ

Δεν έφτανε ο καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου, έπρεπε να πάρεις ως λάφυρο το «τζάμπα» όπως νόμιζαν όλοι ότι έκαναν οι παλιοί. Οι παλιοί είχαν όμως άλλους τρόπους με τη φύση και ήξεραν ότι για να μη βλάψεις το δέντρο πρέπει να ανοίξεις μια γωνία στο φλοιό σαν βρυσούλα και αφού τελειώσεις να την κλείσεις με καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου ή πηλό.

Όταν ήμουν παιδί οι περισσότεροι απλά χαράκωναν τα δέντρα με σουγιά και τα άφηναν να στάζουν και να μαραίνονται. Πάνω στο λευκό φλοιό της σημύδας ο χυμός ανάβλυζε μέσα από δεκάδες καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου και γινόταν ροζ καθώς έπηζε η ζάχαρη μοιάζοντας με σφαχτό. Οι λεπτοί κορμοί, ένα δάσος από χέρια ακρωτηριασμένα, ένα θέαμα φρικτό.

Μια γενοκτονία της άνοιξης.

Τα 100 βιβλία που συζητήσαμε την τελευταία δεκαετία

Καίγοντας σειρά τρελών ημερολόγιό μου τέρας, το τέρας με το μαχαίρι του περιμέναμε εκείνο το βράδυ πίσω από τα κλειστά πατζούρια αλλά το τέρας έγινε άνθρωπος. Φεύγοντας κοιτούσα μην ξαναβγεί μέσα από τους εφιάλτες της γειτονιάς που κοιμόταν ανίδεη. Όταν έφτασα στη στάση του λεωφορείου είδα ένα ανθρώπινο ον να έρχεται τρεκλίζοντας προς το μέρος μου.

Άλλος κανείς, πουθενά. Το ον φορούσε μαύρες φόρμες, άρβυλα με λυμένα κορδόνια και μαύρο καπέλο που έκρυβε μια υπόνοια μοϊκάνας πιασμένη με κοριτσίστικο μπλε λαστιχάκι.

χάσουν βάρος 5 κιλά μπορεί μπύρα κάνει u χάσουν βάρος

Το ον ήταν λιώμα. Άρχισε αμέσως τις ομολογίες.

Η βιβλιοθήκη μου είναι αναποδογυρισμένη, τα βιντεοπαιχνίδια μου είναι σκορπισμένα στο πάτωμα και όλες μου οι σημειώσεις είναι σκισμένες σε χιλιάδες κομμάτια. Μάλλον πρόκειται για διάρρηξη.

Ή μάλλον είμαι εγώ ανάποδος.