Τι γνωρίζετε για τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, τις αιτίες και τη θεραπεία τους

Απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση

Ως σπονδυλική στένωση απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση ο περιορισμός του μεγέθους του σπονδυλικού καναλιού, που προκαλεί πίεση των νευρικών στοιχείων πριν της εξόδου τους από το μεσοσπονδύλιο τρήμα.

Συνηθέστερα αφορά στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης Οσφυϊκή στένωση ή οσφυϊκή σπονδύλωσηλιγότερο συχνά την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης Αυχενική σπονδύλωσηκαι σπάνια την θωρακική.

Η διαδικασία της εκφύλισης της σπονδυλικής στήλης, που είναι επακόλουθο της γήρανσης, οδηγεί σε παθολογοανατομικές και παθολογοφυσιολογικές αλλαγές με ενίοτε κλινικές συνέπειες.

Όχι μόνο η στένωση του σπονδυλικού καναλιού, αλλά και η μη φυσιολογική κίνηση της σπονδυλικής στήλης, μπορεί να αυξήσει τον βαθμό της πίεσης των νευρικών στοιχείων. Προοδευτικά η εκφυλιστική διαδικασία οδηγεί σε αύξηση της πίεσης, με αποτέλεσμα η σπονδυλική στένωση να γίνει συμπτωματική, παρόλο που η βαρύτητα των συμπτωμάτων δε συμβαδίζει πάντα με το μέγεθος της πίεσης των νευρικών στοιχείων που αναδεικνύεται με τις απεικονιστικές μεθόδους.

Η στένωση μπορεί να αφορά σε ένα μόνο επίπεδο δύο γειτονικούς σπονδύλους και τους μεταξύ των μεσοσπονδύλιους δίσκους, γληνοειδείς αρθρώσεις και συνδέσμουςή να είναι πιο διάχυτη εκτεινόμενη σε δύο ή περισσότερα επίπεδα. Καθώς τα τελευταία χρόνια ο μέσος όρος απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση των ανθρώπων έχει τάσεις αυξητικές, ο λειτουργικός περιορισμός που προκαλεί ο πόνος της συμπτωματικής εκφυλιστικής νόσου της σπονδυλικής στήλης γίνεται όλο και πιο συχνός.

Σαν αποτέλεσμα αυτό έχει όλο και περισσότεροι άνθρωποι να απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση ιατρική βοήθεια για το πρόβλημα της σπονδυλικής στένωσης. Η σπονδυλική στένωση μπορεί να κατηγοριοποιηθεί με βάση την αιτιολογία της, την ανατομία και μορφολογία της και τις παθολογοφυσιολογικές αλλοιώσεις που την προκαλούν. Βασιζόμενος στην αιτιολογία της σπονδυλικής στένωσης ο Arnoldi et. Η πρώτη οφείλεται είτε σε ιδιοπαθή στένωση του σπονδυλικού καναλιού, ή σε αναπτυξιακή στένωση δευτεροπαθώς στα πλαίσια μιας οστικής δυσπλασίας όπως πχ.

  1. Σπονδυλική Στένωση - Ανδρέας Μοράκης
  2. Πώς η χελώνα έχασε το βάρος του
  3. Αρχική  »  Παθήσεις  »  Σπονδυλική Στήλη  »  Σπονδυλική Στένωση Σπονδυλική Στένωση Σπονδυλική στένωση ονομάζεται η παθολογική κατάσταση κατα την οποία προκαλούνται συμπτώματα απο χρόνια πίεση νευρικών στοιχείων μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα ή τα σπονδυλικά τρήματα.
  4. Κωνσταντίνος Χ. Δαβανέλος: Οσφυϊκή σπονδυλική στένωση.
  5. Γεώργιος Φόρογλου Κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου Πρόκειται για ενδοραχιαία πρόπτωση ενός μεσοσπονδύλιου δίσκου.
  6. Αδελφή αδελφή απώλεια βάρους
  7. Qdoba απώλεια βάρους
  8. Πόσο συχνός είναι ο πόνος στην μέση ; Ο πόνος στην μέση οσφυαλγία είναι πολύ συχνός.

Με βάση την ανατομική εντόπιση η στένωση μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε κεντρική και πλάγια. Η κεντρική στένωση περιλαμβάνει περιορισμό του κεντρικού σπονδυλικού καναλιού με πίεση η οποία ασκείται στην ιππουρίδα, λόγω αρθρίτιδας και υπερτροφίας των γληνοειδών αποφύσεων, πάχυνση του ωχρού συνδέσμου, προβολή του μεσοσπονδυλίου δίσκου, ή σπονδυλολίσθηση.

Στην πλάγια στένωση ασκείται πίεση στην νευρική ρίζα στην πορεία αυτής είτε στο κανάλι των ριζών ή στο μεσοσπονδύλιο τρήμα. Η πίεση προκύπτει από υπερτροφία των γληνοειδών αρθρώσεων, απώλεια του ύψους του μεσοσπονδύλιου δίσκου ή οπίσθια προβολή του, ή σπονδυλολίσθηση. Οι εκφυλιστικές αλλαγές που προκαλούν κεντρική στένωση προκαλούν και σε ένα βαθμό πλάγια στένωση.

Αντιθέτως η πλάγια στένωση μπορεί να συναντηθεί και σαν ξεχωριστή οντότητα. Επίσης ασβεστοποίηση παρατηρείται και στον οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο. Οστεόφυτα δημιουργούνται επίσης στο σπονδυλικό σώμα κυρίως οπισθίως και rc απώλεια βάρους. Τέλος το πέταλο οπισθίως των νευρικών στοιχείων παρουσιάζει υπερτροφία και ανάπτυξη κοκκιωματώδους ιστού.

Σπονδυλική Στένωση: Συμπτώματα - Θεραπεία | OSTEON

Οι παθολογοανατομικές αλλοιώσεις στα παραπάνω στοιχεία μεμονωμένα, αλλά στις περισσότερες φορές σε συνδυασμό μπορούν να προκαλέσουν σημαντική σπονδυλική στένωση. Η εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση εξάλλου είναι μια κλινική οντότητα η οποία εμφανίζεται όταν η εκφυλιστική διαδικασία των δομικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης έχει προχωρήσει. Χαρακτηρίζεται από πρόσθια ολίσθηση του άνω επί του κάτω σπονδύλου, με αποτέλεσμα την επιπλέον ελάττωση της διαμέτρου τόσο του κεντρικού καναλιού, όσο και του μεσοσπονδύλιου τρήματος.

Παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη σπονδυλολίσθησης αποτελούν το απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση της Σ. Συγκεκριμένα πιο συχνά παρατηρείται στο Ο4-Ο5 επίπεδο και η επίπτωση αυξάνει τέσσερις φορές όταν υπάρχει ιεροποίηση του Ο5. Οι γυναίκες προσβάλλονται τέσσερις φορές συχνότερα απώλεια βάρους twitter τους άνδρες και οι σακχαροδιαβητικοί ασθενείς παρουσιάζουν τετραπλάσια επίπτωση.

Η σπονδυλολίσθηση είναι αποτέλεσμα της εκφύλισης των δομικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης, η οποία οδηγεί σε μικρό- ή μακροαστάθεια αυτής, δυσκαμψίας και ανώμαλης κατανομής των φορτίων. Ανατομικοί παράγοντες εξάλλου, όπως η σταθερή συνδεσμική πρόσφυση του Ο5 σπονδύλου στο ιερό εξηγούν την αυξημένη επίπτωσή της στο Ο4-Ο5 διάστημα. Τα φορτία τα οποία ανώμαλα μεταφέρονται στα επίπεδα, που γειτνιάζουν με τα παθολογικά δύσκαμπτα, θεωρείται πως είναι κυρίως στροφικά και μπορούν να οδηγήσουν σε θρυμματισμό τμήματος του πετάλου ή του αυχένα και ασύμμετρη εκφύλιση των γληνοειδών αρθρώσεων.

απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση το διαζύγιο χάσει βάρος

Ο σακχαρώδης διαβήτης τέλος επιταχύνοντας τη διαδικασία εκφύλισης των δίσκων, θεωρείται ότι αυξάνει την επίπτωση της σπονδυλολίσθησης. Τα συμπτώματα της σπονδυλικής στένωσης είναι απόρροια των ηλεκτροφυσιολογικών αλλαγών που συμβαίνουν στα νευρικά στοιχεία του Ν. Τα συμπτώματα ποικίλουν ανάλογα με το πιο νευρικό στοιχείο του Ν. Επίσης σημαντικό ρόλο στην έκλυση ή μη των συμπτωμάτων της σπονδυλικής στένωσης παίζει ο μηχανικός παράγοντας που έχει να κάνει με τη θέση της Σ.

Η εκφυλιστική σπονδυλική στένωση εκδηλώνεται σε ασθενείς που διάγουν την 6η ή απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση δεκαετία της ζωής τους με μια αυξημένη επίπτωση στις γυναίκες. Η συγγενής μορφή της σπονδυλικής στένωσης εκδηλώνεται συνήθως νωρίτερα κατά την 3η ή 4η δεκαετία υγιή κύπελλα απώλειας βάρους ζωής.

Η εκφυλιστική σπονδυλική στένωση συχνότερα προσβάλει τα επίπεδα Ο3-Ο4 και Ο4-Ο5 προκαλώντας πίεση στην ιππουρίδα και τις αντίστοιχες ρίζες και παράγοντας αντίστοιχα συμπτώματα.

Ο πόνος συχνά δεν εντοπίζεται με ακρίβεια και συνοδεύεται με παραισθησίες. Τα συμπτώματα μπορεί να έχουν κατεύθυνση είτε προς την απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση, είτε προς το κέντρο, συνήθως είναι αμφοτερόπλευρα, μπορεί να μην είναι συμμετρικά και να αφορούν ολόκληρο το μέλος ή τμήματα αυτού. Η σπονδυλική στένωση είναι μια αργή, προοδευτική εκφυλιστική διαδικασία. Τα πρώιμα συμπτώματά της είναι συνήθως αργά στην εξέλιξη τους και ήπια. Ασαφής πόνος στην οσφύ και δυσκαμψία είναι τα αρχικά συμπτώματα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι τα συμπτώματα αυτά επιδεινώνονται με την δραστηριότητα και ελαττώνονται με την ξεκούραση. Το απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση σύμπτωμα της εγκατεστημένης σπονδυλικής στένωσης είναι η νευρογενής διαλείπουσα χωλότητα.

ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΕΝΩΣΗ ΑΠΟΣΥΜΠΙΕΣΗ ΕΝΔΟΤΡΗΜΑΤΙΚΗ

Ορίζεται σαν ασαφώς εντοπιζόμενος πόνος, παραισθησία και κράμπες ενός ή και των δύο κάτω άκρων, νευρολογικής προέλευσης που εμφανίζεται με τη βάδιση και υφίεται με την ανάπαυση σε καθιστή θέση. Εντοπίζεται στα κάτω άκρα, κυρίως στην οπίσθια απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση οπισθοπλάγια επιφάνεια του μέλους.

Χαρακτηριστικά της είναι επίσης το αίσθημα αστάθειας του μέλους, βύθιος πόνος και διάχυτη παραισθησία. Τα συμπτώματα εμφανίζονται με την έναρξη της δραστηριότητας και επιδεινώνονται με την έκταση της Σ. Απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση θεωρία της λιμνάζουσας ανοξίας εξηγεί τα συμπτώματα της διαλείπουσας χωλότητας συνδυάζοντας τόσο τον παράγοντα της αγγειακής ανεπάρκειας που προκαλεί η στένωση του σπονδυλικού καναλιού, όσο και την μηχανική επιβάρυνση που προκαλείται από τη στάση της Σ.

Περά από αυτά οι ασθενείς με κεντρική σπονδυλική στένωση αναφέρουν τυπικά ελαττωμένη ικανότητα για βάδιση και χαρακτηριστική στάση σε κάμψη. Σε τελικά στάδια της νόσου αναφέρεται η ανάγκη να κοιμούνται σε εμβρυϊκή θέση προκειμένου να ελαττώσουν τα συμπτώματα.

Αναφορές αισθήματος αιμωδιών, γαργαλισμών, κρύων άκρων, επηρεασμένης βάδισης και αστάθειας γίνονται με μικρότερη συχνότητα.

Ορθοπαιδικός - Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης

Η εμφάνισή της σχετίζεται με το κάπνισμα και ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη. Συχνά υπάρχει απουσία μιας ή περισσοτέρων περιφερικών σφύξεων, καθώς και τροφικές αλλοιώσεις των κάτω άκρων. Τα συμπτώματα και σημεία της αγγειακής διαλείπουσας χωλότητας δεν επηρεάζονται από τη στάση της Σ.

xls παρενέργειες απώλειας βάρους

Τα συμπτώματα υφίονται στην περίπτωση της αγγειακής διαλείπουσας χωλότητας όταν ο ασθενής σταματήσει τη δραστηριότητα ή τη συνεχίσει με μικρότερη ένταση. Αντιθέτως στην περίπτωση της νευρογενούς διαλείπουσας χωλότητας ο ασθενής θα πρέπει να καθίσει και να ξεκουραστεί για ορισμένα λεπτά.

Η οσφυϊκή σπονδυλαρθρίτιδα περιλαμβάνει μία μεικτή ομάδα παθολογικών διεργασιών που σχετίζονται με την εκφύλιση της οσφυϊκής κινητικής μονάδας και οδηγούν σε παθολογικές καταστάσεις ή κλινικά σύνδρομα όπως είναι η δισκογενής οσφυαλγία, η οστεοαρθρίτιδα των αρθρικών αποφύσεων και η τμηματική αστάθεια. Αυτή η ομάδα διαταραχών επίσης περιλαμβάνει την στένωση του σπονδυλικού σωλήνα με ή χωρίς εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση, εκφυλιστική σκολίωση και ισθμική σπονδυλολίσθηση με δευτεροπαθείς εκφυλιστικές αλλοιώσεις.

Με το δεδομένο ότι οι ηλικίες που εμφανίζονται tulsi για απώλεια βάρους δύο καταστάσεις είναι παρόμοιες, σε πολλές περιπτώσεις αυτές συνυπάρχουν. Εξάλλου ένα δεύτερο σύμπτωμα που χαρακτηρίζει κυρίως την πλάγια σπονδυλική στένωση είναι ο ριζιτικός πόνος που εντοπίζεται στα κάτω άκρα.

Ο ριζιτικός πόνος εντοπίζεται πολύ καλά, μπορεί να είναι διαλείπων και μπορεί να συνοδεύεται από αδυναμία συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων ή αισθητικές διαταραχές σε συγκεκριμένα δερμοτόμια. Οφείλεται σε πίεση μιας ή περισσοτέρων νευρικών ριζών στο "κανάλι των ριζών" lateral recess ή εντός του μεσοσπονδύλιου τρήματος  intervertebral foramen.

Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πιθανή αμφοτερόπλευρη προσβολή. Ο ριζιτικός πόνος δεν σχετίζεται με την δραστηριότητα, αλλά εμφανίζεται κατά την ανάπαυση καθώς και τη νύχτα.

Εκτός αυτών ένα άλλο σύμπτωμα που εκδηλώνεται περιφερικά είναι "το σύνδρομο των αεικίνητων κάτω άκρων" restless leg syndrome ή "verpers curse". Οι ασθενείς αφυπνίζονται από πόνο στις γαστροκνημίες, ανάγκη να κινήσουν τα κάτω άκρα και μυϊκές δεσμιδώσεις. Εμφανίζεται πιο συχνά σε ασθενείς με εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση, επιδεινώνεται όταν συνυπάρχει συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και υφίεται με το περπάτημα και με τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας.

Χαρακτηριστικό σύμπτωμα επίσης, εκφυλιστικής σπονδυλολίσθησης και εν γένει αστάθειας, είναι το άλγος στην οσφύ που συνδέεται με την αλλαγή θέσεως, την άρση βάρους ή το σκύψιμο. Εκτός αυτών η σπονδυλική στένωση μπορεί να προκαλέσει " το σύνδρομο της ιππουρίδας " που χαρακτηρίζεται από δυσλειτουργία της αυτόνομης λειτουργίας των σφιγκτήρων του εντέρου, απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση ουροδόχου κύστης και των γεννητικών οργάνων. Τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από περίοδο μηνών ή και χρόνων απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση την έναρξη της πίεσης του σπονδυλικού καναλιού.

Επανειλημμένα επεισόδια ουρολοιμώξεων συνδυαζόμενα με άτονη κύστη, ακράτεια και πιο σπάνια κατακράτηση ούρων μπορεί να παρατηρηθούν. Συχνά περινεϊκός ή περιπρωκτικός πόνος σταδιακά επιδεινούμενος μπορεί να αναφερθεί σε συνδυασμό με συμπτώματα από την κύστη και το έντερο.

Η σπονδυλική στένωση συναντάται συχνότερα στην οσφυϊκή και έπειτα στην αυχενική μοίρα και σπανιότερα στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Τα αίτια είναι συνήθως εκφυλιστικά και πιο συγκεκριμένα οφείλεται σε υπετροφία του μεσοσπονδύλιου δίσκου, των συνδέσμων ωχροίκαι των αρθρικών αποφύσεων. Εάν συνυπάρχει και εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση τότε αυτή με τη σειρά της συμβάλλει σε περαιτέρω στένωση του σπονδυλικού σωλήνα. Στένωση μπορεί να προκληθεί και από άλλα αίτια όπως συγγενή, κατάγματα, όγκους. Τοπογραφικά, η στένωση της οσφυϊκής μοίρας διακρίνεται σε κεντρική συχνότερη και πλάγια.

Η θεραπεία της σπονδυλικής στένωσης έχει σαν στόχο την ανακούφιση του ασθενούς από τον πόνο και την αποκατάσταση και διατήρηση φυσιολογικής νευρολογικής λειτουργίας. Η κύρια θεραπευτική προσέγγιση της νοσολογικής αυτής οντότητας είναι χειρουργική και αποσκοπεί στην αποσυμπίεση των νευρικών στοιχείων του σπονδυλικού καναλιού, με αφαίρεση των εκφυλισμένων δομικών στοιχείων που τα πιέζουν.

Εντούτοις είναι γνωστό πως εκτός από τον μηχανικό παράγοντα στην συμπτωματολογία απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση σπονδυλικής στένωσης —κυρίως όσον αφορά στον πόνο- σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν μεσολαβητές της φλεγμονής. Φαρμακευτικός έλεγχος συνεπώς αυτών των ουσιών, με ταυτόχρονη επίτευξη καλής μυϊκής και καρδιοπνευμονικής λειτουργίας, εξασφαλίζουν στους ασθενείς καλή φυσική δραστηριότητα χωρίς εξάρσεις των συμπτωμάτων.

Εξάλλου μια υπόθεση που επίσης υποστηρίζει την συντηρητική θεραπεία, είναι το γεγονός ότι η ανατομική και ακτινολογική βαρύτητα της σπονδυλικής στένωσης δεν σχετίζεται ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων.

Ασυμπτωματικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση, σημαντικού βαθμού στένωση. Η χειρουργική θεραπεία είναι το τελευταίο όπλο στη φαρέτρα του χειρουργού της σπονδυλικής στήλης, προκειμένου να ανακουφίσει τον ασθενή από τον πόνο και την ανικανότητα που του προκαλεί η σπονδυλική στένωση.

Εντούτοις, ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε κατάλληλη συντηρητική θεραπεία χωρίς αποτέλεσμα και ο πόνος επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής τους, είναι υποψήφιοι να αντιμετωπιστούν χειρουργικά.

Με τη χειρουργική θεραπεία αποσκοπούμε σε δύο στόχους. Ο πρώτος είναι η αποσυμπίεση των νευρικών δομών ιππουρίδας και νευρικών ριζώνοι οποίες πιέζονται μηχανικά από τους εκφυλισμένους ιστούς, που σχηματίζουν το σπονδυλικό κανάλι και το μεσοσπονδύλια τρήματα.

Συχνές Ερωτήσεις Γενικά Η σπονδυλική στένωση είναι μια πολύ συχνή πάθηση της σπονδυλικής στήλης, η συχνότητα εμφάνισης της οποίας έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με τη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής στις δυτικές κοινωνίες. Πρόκειται για μια πάθηση που στις πιο απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση μορφές της, αν αμεληθεί, ενέχει αρκετούς κινδύνους, που φτάνουν μέχρι βαριές μορφές παράλυσης. Σήμερα, αντιμετωπίζεται με σύγχρονες χειρουργικές μεθόδους που εστιάζουν στοχευμένα στα σημεία που υπάρχει η στένωση μέσα από μια μικρή οπή, σε αντίθεση με το παρελθόν όταν κατά κανόνα πραγματοποιούνταν μεγάλα χειρουργεία, με τομές κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, για να αποσυμπιεστεί μόνο μια μικρή περιοχή. Τι είναι η Σπονδυλική Στένωση; Με αυτόν τον όρο περιγράφουμε τη στένωση του σπονδυλικού σωλήνα, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να πιέζονται τα νεύρα ή ακόμα και ο νωτιαίος μυελός. Η σπονδυλική στένωση μπορεί να προσβάλει την αυχενική ή την οσφυϊκή μοίρα με διαφορετικά συμπτώματα στις δυο αυτές περιπτώσεις.

Δεύτερο στόχο αποτελεί η διατήρηση της σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης. Η σταθερότητα αυτή μπορεί να διατηρηθεί είτε διενεργώντας κανείς περιορισμένη αποσυμπίεση σεβόμενος τα απώλεια μη επεμβατικούς τρόπους για να χάσετε βάρος και οσφυική σπονδυλική στένωση απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση σπονδυλικής στήλης, είτε αφού προχωρήσει σε ευρεία αποσυμπίεση εκτελέσει τεχνητή αρθρόδεση, με ή χωρίς την χρήση υλικών οστεοσύνθεσης.

Δύο είναι οι τεχνικές που κατά κύριο λόγο χρησιμοποιούνται προκειμένου να επιτευχθεί η αποσυμπίεση των νευρικών δομών στην σπονδυλική στένωση. Η ευρεία, πλήρης πεταλεκτομή total laminectomy και η περιορισμένη πεταλοτομή  laminotomy. Μέχρι πρόσφατα η ευρεία πεταλεκτομή ήταν απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση κύρια μέθοδος αποσυμπίεσης της κεντρικής σπονδυλικής στένωσης. Η τεχνική συνίσταται σε ευρεία αφαίρεση του πετάλου μαζί με τον ωχρό σύνδεσμο, ώστε να απελευθερώσει τελείως το σπονδυλικό κανάλι οπισθίως.

Επίσης εκτείνεται και πλαγίως αποσυμπιέζοντας την περιοχή του καναλιού των ριζών lateral ressesμε μερική αρθρεκτομή των γληνοειδών αποφύσεων. Η παραπάνω τεχνική αποτελεί την πρώτη εκλογή σε περιπτώσεις σοβαρής κεντρικής στένωσης, εκφυλιστικού κυρίως τύπου. Επίσης την προτιμά κανείς σε περιπτώσεις σοβαρής κεντρικής στένωσης, στις οποίες εκ των προτέρων έχει αποφασιστεί η αρθρόδεση.

Εξάλλου όταν με τη σπονδυλική στένωση συνυπάρχει εκφυλιστική σκολίωση, αποτελεί ένδειξη για ευρεία οπίσθια αποσυμπίεση με πεταλεκτομή, η οποία πρέπει να εκτείνεται και πλαγίως ώστε να αποσυμπιέσει τις νευρικές δομές που στραγγαλίζονται στο κοίλο της σκολιωτικής καμπύλης. Το κύριο μειονέκτημα της ευρείας πεταλεκτομής είναι η πρόκληση ή η επιδείνωση προϋπάρχουσας αστάθειας, η οποία περιορίζεται εάν συνοδεύεται από ταυτόχρονη αρθρόδεση με ή χωρίς τη χρήση υλικών οστεοσύνθεσης.

Τόσο το γεγονός αυτό, όσο και η παρατήρηση ότι και στην αναπτυξιακή και στην εκφυλιστική σπονδυλική στένωση η πίεση των νευρικών στοιχείων λαμβάνει χώρα στο μεσοσπονδύλιο διάστημα, οδήγησαν σε συντηρητικότερες τεχνικές αποσυμπίεσης. Έχει περιγραφεί η πολυεπίπεδη υποαρθρική θυριδοποίηση, στην οποία με τη βοήθεια χειρουργικού μικροσκοπίου, επιχειρούνται τομές του πετάλου στο επίπεδο της στένωσης με διατήρηση μέρους αυτού.

Με την ίδια λογική εξάλλου προτάθηκε η πολυεπίπεδη πεταλοτομή, τόσο για αναπτυξιακή, όσο και για εκφυλιστική σπονδυλική στένωση, συμπεριλαμβανομένης και της εκφυλιστικής σπονδυλολίσθησης. Επίσης έχει περιγραφεί η αφαίρεση μόνο του έσω τμήματος της κάτω γληνοειδούς απόφυσης η οποία σχετίζεται άμεσα με το κανάλι των ριζών  και του συμφυόμενου ωχρού συνδέσμου.

Οι περιορισμένης παρέμβασης τεχνικές που αναφέρθηκαν, επιτρέπουν πλήρη αποσυμπίεση των ριζών κατά την δίοδό τους στο κανάλι τους, αλλά είναι ανεπαρκείς στις περιπτώσεις κεντρικής στένωσης, που προκαλούνται από το κεντρικό απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση του πετάλου, τον ωχρό σύνδεσμο και την ακανθώδη απόφυση.

Επίσης ανεπαρκούν να αποσυμπιέσουν την στένωση που προκαλείται στην εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση, στην οποία ο νευρικός σάκος πιέζεται μεταξύ του οπισθίου πετάλου του σπονδύλου που ολισθαίνει και του οπισθίου άνω ορίου του υποκείμενου σπονδυλικού σώματος. Το κύριο πλεονέκτημα των τεχνικών περιορισμένης παρέμβασης είναι ότι δεν προκαλούν ή επιδεινώνουν μια προϋπάρχουσα αστάθεια της σπονδυλικής στήλης.

Εντούτοις, απαιτούν περισσότερο χειρουργικό χρόνο — όταν η στένωση είναι σε περισσότερα του ενός επίπεδα — και συνοδεύονται από μεγαλύτερη πιθανότητα μηνιγγικής βλάβης. Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι οι τεχνικές περιορισμένης παρέμβασης που διατηρούν την σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης είναι επεμβάσεις εκλογής στις περιπτώσεις αναπτυξιακής στένωσης, καθώς αφορούν ασθενείς μέσης ηλικίας, η στένωση δεν είναι σημαντικού βαθμού και απαιτείται τις περισσότερες φορές συνακόλουθη δισκεκτομή.

Επίσης ενδείκνυνται σε περιπτώσεις εκφυλιστικής ή συνδυασμένης σπονδυλικής στένωσης, ήπιας έως και μέτριας, που απαιτείται δισκεκτομή.

Στένωση σπονδυλικού σωλήνα: Συμπτώματα και αντιμετώπιση - Ορθοπεδική - Υγεία

Εκτός αυτών ένα σημαντικό θέμα έρευνας που αφορά στην αποσυμπίεση της σπονδυλικής στήλης είναι το πότε χρειάζεται αρθρόδεση και όταν χρειάζεται τι τύπος —με ή χωρίς υλικά οστεοσύνθεσης. Απόλυτες ενδείξεις για αρθρόδεση αποτελούν η ύπαρξη αστάθειας προεγχειρητικά, ή η δημιουργία αστάθειας διεγχειρητικά, στην προσπάθεια να επιτευχθεί ικανή αποσυμπίεση.

Η αστάθεια προεγχειρητικά μπορεί να διαγνωσθεί μέσω δυναμικών ακτινογραφιών κάμψης- έκτασης της σπονδυλικής στήλης. Σχετική ένδειξη για αρθρόδεση αποτελεί η ύπαρξη σημαντικής οσφυαλγίας προεγχειρητικά. Η ύπαρξη σπονδυλολίσθησης ή και οπισθολίσθησης επιβεβαιώνει την ύπαρξη αστάθειας. Η εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση αποτελεί κλασσικό τύπο τμηματικής αστάθειας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και ένδειξη για αρθρόδεση.

emp απώλεια βάρους

Η κλασσική χειρουργική αποσυμπίεση που γίνεται στις απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση της εκφυλιστικής σπονδυλολίσθησης, που συνοδεύει την εκφυλιστική σπονδυλική στένωση, είναι η αφαίρεση του μισού άνω και του μισού κάτω πετάλου. Επίσης η αφαίρεση μόνο του έσω τμήματος της κάτω γληνοειδούς απόφυσης undercutting  είναι απαραίτητο προκειμένου να αποσυμπιεστεί η νευρική ρίζα στο κανάλι των ριζών lateral resses.

Μετά από τους παραπάνω χειρισμούς τα νευρικά στοιχεία θα πρέπει να είναι ελεύθερα και κινητά. Το επόμενο στάδιο της χειρουργικής τεχνικής είναι η αρθρόδεση που βελτιώνει κατά πολύ τα κλινικά αποτελέσματα των ασθενών με εκφυλιστική σπονδυλολίσθηση.

Οι δύο κύριοι τύποι αρθρόδεσης είναι ο μεσοσπονδύλιος interbody και ο οπισθοπλάγιος posterolateral. Ο πρώτος τύπος γίνεται είτε με πρόσθια διακοιλιακή, εξωπεριτοναϊκή προσπέλαση, είτε με οπίσθια. Ο δεύτερος τύπος- που είναι ο πιο συχνά χρησιμοποιούμενος- γίνεται μέσω οπίσθιας προσπέλασης με τοποθέτηση αυτόλογου μοσχεύματος μεταξύ των εγκαρσίων αποφύσεων των σπονδύλων intertranverse.

περίεργος τρόπος να χάσετε βάρος

Απόρροια του γεγονότος αυτού είναι καλύτερα κλινικά αποτελέσματα στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αρθρόδεση με τη χρήση υλικών οστεοσύνθεσης, που διατηρούνται σε βάθος χρόνου. Εξάλλου μια άλλη ένδειξη προεγχειρητικής αστάθειας αποτελεί η ύπαρξη εκφυλιστικής ή ιδιοπαθούς σκολίωσης. Όταν η σπονδυλική στένωση συνυπάρχει με σκολίωση απαιτείται αρθρόδεση ώστε να προληφθεί η εξέλιξη της παραμόρφωσης. Το γεγονός αυτό αποσταθεροποιεί την σπονδυλική στήλη επιτρέποντας πλάγια ολίσθηση, καθώς επίσης αύξηση της στροφικής και της σε στεφανιαίο saggital επίπεδο παραμόρφωσης.

Εκτός της απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση αποσυμπίεσης στους ασθενείς αυτούς πρέπει να εξασφαλίζεται καλή σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης, καθώς και διόρθωση — όσο αυτή είναι δυνατή- της παραμόρφωσης.

Θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν αποτελεί αυτοσκοπό της χειρουργικής παρέμβασης η απόλυτη διόρθωση της παραμόρφωσης, αλλά η εξασφάλιση μιας ισορροπημένης σπονδυλικής στήλης στο οβελιαίο και στεφανιαίο επίπεδο. Προκειμένου να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι είναι απαραίτητο η αποσυμπίεση να ακολουθείται από αρθρόδεση με τη χρήση υλικών οστεοσύνθεσης. Σε αρθρόδεση χωρίς υλικά, όταν επιχειρείται, τα αποτελέσματα στην σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης είναι αφενός φτωχότερα και αφετέρου δεν επιτυγχάνεται διόρθωση της παραμόρφωσης.

Όσον αφορά στον τύπο της χειρουργικής επέμβασης, θεωρείται ότι η οπίσθια προσπέλαση με αποσυμπίεση των οπισθίων στοιχείων και η αρθρόδεση με την χρήση υλικών, είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων ικανή απώλεια βάρους και οσφυική σπονδυλική στένωση δώσει καλά αποτελέσματα στην εκφυλιστική στένωση που συνοδεύεται με σκολίωση.

Σπανιότερα χρειάζεται πρόσθια προσπέλαση εξωπεριτοναϊκή και πρόσθια αποσυμπίεση για διόρθωση της παραμόρφωσης, επέμβαση που συνήθως λαμβάνει χώρα σε δύο στάδια.

Όσον αφορά στην διόρθωση της παραμόρφωσης περιγράφονται δύο χειρουργικές τεχνικές. Η μία χρησιμοποιείται σε ασθενείς με μικρού μήκους σκολιωτική παραμόρφωση, που διατηρούν σχεδόν φυσιολογική λόρδωση στην Ο.

Σπονδυλική Στένωση

Η δεύτερη τεχνική χρησιμοποιείται σε ασθενείς με μεγάλου μήκους σκολιωτική παραμόρφωση και σημαντική απώλεια της οσφυϊκής λόρδωσης. Σημαντική αρχή στις περιπτώσεις αυτές είναι να αποφεύγεται να καταλήγουν τα υλικά οστεοσύνθεσης στο επίπεδο κυφωτικής σύνδεσης ή σπονδυλολίσθησης.

Αναφερόμενοι στα υλικά οστεοσύνθεσης που χρησιμοποιούνται, ώστε να αυξήσουν το ποσοστό επιτυχημένης αρθρόδεσης στην σπονδυλική στήλη, πρέπει να τονίσουμε ότι υπάρχει μια συνεχής εξέλιξη και βελτίωσή τους. Η πρώτη αναφορά χρήσης υλικού στην σπονδυλική στήλη ήταν το από τον Harda, ο οποίος χρησιμοποίησε ασημένιο σύρμα προκειμένου να σταθεροποιήσει τις ακανθώδεις αποφύσεις.

Με την πάροδο των χρόνων έχει γίνει σημαντική πρόοδος τόσο στα υλικά που χρησιμοποιούνται, όσο και στα σημεία της σπονδυλικής στήλης που αυτά εφαρμόζονται.